Als je nu echt eens lekker op je gemak in alle rust een bakkie koffie wilt doen of een simpel hapje wilt eten moet je bij het Zonnehof op de Storm van 's Gravenzandeweg in Wassenaar zijn. Ook één van mijn geliefdes heeft het daar reuze naar zijn zin.

Het Zonnehof, de serre

In principe is het een traditionele Haagsche koffietent, maar dan in Wassenaar. Je kunt kiezen om binnen te zitten of in de serre of lekker op het grote buitenterras. Alle soorten koffie, lekkere pannenkoeken en broodjes met simpele dingen zoals kaas, ham of een balletje, kroketje of hamburgertje of braadworstje. En natuurlijk niet te vergeten, de ontbijtjes, op z'n Hollands of op z'n Engels en de grotere simpele maaltijden zoals een half kippetje, schnitzel of biefstuk met patatjes en sla. Ook de prijzen nog nog lekker simpel, wat je zelden tegenkomt en zeker niet bij een uitspanning op een plek zoals deze.

Wat het voor mij een hele fijne plek maakt om bij te komen van alle ellende van de Haagsche stad zijn vooral de dieren die er los rondlopen. De zaak wordt gedreven door moeder en dochter die tevens vrijwiliggers bij de dierenbescherming zijn. Twee pittige en kordate dames. Zij hebben dan ook zelf natuurlijk dieren die daar continu zijn of tijdelijk. Zo lopen er twee poezen, Toetje (links) en Lucky (rechts),rond die het leuk vinden je te begroeten als je er bent. Vooral toetje, die al vreselijk oud is, laat haar botjes en stramme spieren graag warmen in de zon op je schoot.

Ook een bok, die verwaarloosd bij iemand is weggehaald stond naast het terras vredig te grazen, behalve als het ging regenen dan maakte mijnheer dit luidruchtig bekend. Mijnheer Bok is pas geleden verhuisd naar een zorgboerderij elders.

Maar het meest verliefd ben ik toch op Gert. Parmantig, hanig, terrotoriaal, ochtendhumeur en een echte macho.

Hij heeft echter ontzettend last van een ochtendhumeur als ie net wordt losgelaten. Dan begint hij gelijk de strijd met je aan te gaan om het territorium. En pikken doet ie ook, alleen wel zo vreselijk zacht dat je het niet eens merkt en eigenlijk doet ie dat om je aandacht te vragen en te zeggen dat ie je leuk vindt.

Met regelmaat neemt ie ook een bad in het zand. Dan wast ie zich door in het zand te rollen. Ik heb hiervan een koddig filmpje en hoop deze binnenkort geplaatst te krijgen.

Alleen wat ie zelf niet door heeft is dat het zand waar ie in rolt aarde is en er dus vaak viezer van kleur uitkomt dan dat ie zelf is, namelijk wit met parlemoerkleur.

Gert

En natuurlijk hebben we ook nog Dokie, een pony van 30 jaar oud. Dokie is er alleen in de winter omdat ie in de zomer zijn buikje rond mag eten op het land. Het leuke is dat Gert zijn echte kameraadje is. AlsDokie terug is dan zijn deze twee onafscheidelijk. Het is dan ook zeer koddig om te zien dat Gert in de stal op de rug van Dokie slaapt. En als Dokie op de dag van de stal naar het stukje wei naast het terras wordt gebracht, moet de eigenaresse een klein stukje over de weg heen. Voorop de eigenerasse met de teugels van Dokie in de hand en daarachteraan huppelt Gert, die geen seconde Dokie uit het oog laat. Een ware parade.

Dokie met Gert